Een intracranieel aneurysma is een lokale uitstulping van de wand van een hersenarterie, meest frequent op de bifurcaties (splitsingen) van de cirkel van Willis. De prevalentie in de algemene bevolking bedraagt ongeveer 2-5%. De meeste aneurysma's blijven asymptomatisch, maar bij scheuring treedt een subarachnoïdale bloeding op — een levensbedreigende toestand met 30-40% sterfte.
Risicofactoren zijn hypertensie, roken, vrouwelijk geslacht, familiaire belasting en polycystische nierziekte.
Niet-gescheurde aneurysma's worden meestal toevallig gevonden op MR-angiografie of CT-angiografie. Bij vermoeden van SAB is CT-angiografie spoedindicatie. Cerebraal angiogram (DSA) geeft de meest nauwkeurige morfologische informatie voor behandelplanning.
Kleine asymptomatische aneurysma's (<5 mm) worden in veel gevallen conservatief opgevolgd met periodieke beeldvorming en risicofactorbeheersing. Grotere, symptomatische of vroeger gescheurde aneurysma's worden behandeld via neurochirurgisch clippen (craniotomie met plaatsing van een clip op de hals van het aneurysma) of endovasculaire coiling. De keuze is afhankelijk van lokalisatie, morfologie en patiëntkarakteristieken.